Sep 152014
 

Περί Ισλαμοφασισμού

Η πρόσφατη ανακήρυξη του κράτους-χαλιφάτου με την μαύρη σημαία σημαδεύτηκε από τις πρώτες δράσεις του: κυνηγητό ανελέητο των χριστιανών της Μοσούλης, βασανισμοί, δολοφονίες, αρπαγή χρημάτων, εξισλαμισμό και βάρβαρες αγριότητες. Ο αποκεφαλισμός των δύο αμερικάνων δημοσιογράφων είναι μία έμπρακτη απόδειξη του πως εφαρμόζεται στην καθημερινότητα η λογική των τζιντιχατιστών. Αν ο Φρόυντ μιλούσε για τρεις απειλές, αυτήν του φόβου (την συγκεκριμένη), αυτήν του άγχους (συγκεκριμένη αλλά διάχυτη) κι αυτήν της αμέτρητης απειλής (αυτήν που δεν ταχτοποιείται), τότε είναι σίγουρα η τρίτη που ενσαρκώνει ο σημερινός τρομο-ισλαμισμός, αυτός που ήδη γνωρίσαμε  με την καταστροφή των δίδυμων πύργων στις Η.Π.Α. την 11η Σεπτεμβρίου, αυτός που κάνει ομήρους γυναικόπαιδα, που δολοφονεί και βάζει βόμβες, αυτός που έτσι όπως εξελίσσεται στον χρόνο, έχει όλα τα χαρακτηριστικά, ενός ολοκληρωτισμού. Η αμερικανίδα φιλόσοφος Χάνα- Αρέντ στα γραπτά της για τον ολοκληρωτισμό, μας έδειξε ότι πίσω από την ιδέα «θέλησης για καθαρότητα» κρύβεται η πεποίθηση ανάγκης «θέλησης για θεραπεία». Πιστεύοντας ότι η κοινωνία είναι άρρωστη και πρέπει να «θεραπευτεί» από το μικρόβιο της αρρώστιας, ο διεκδικών «την καθαρότητα» μπαίνει πρωτοπόρος -«θεραπευτής». Έτσι οι Ναζί για παράδειγμα θεωρούσαν  τους Εβραίους ως μικρόβιο που έπρεπε να χτυπηθεί. Οι κομμουνιστές τους αστούς. Και στην περίπτωση μας οι Τζιχαντιστές-Ισλαμιστές θεωρούν ως «μικρόβιο» αρκετούς μαζί: εβραίους, χριστιανούς, γυναίκες, Δημοκρατία. Γενικώς Δυτικό πολιτισμό. Ουσιαστικά ο Τζιχαντισμός είναι μία εφαρμογή αυτού του φασιστικού δόγματος της ανάγκης καθαρότητας και γιατρειάς της κοινωνίας. Διότι το τι είναι άρρωστο πολλές φορές εφαρμόζεται κατά το δοκούν. Κατά το πως μας συμφέρει. Άλλωστε απόδειξη αυτής της σχετικότητας του «κακού» είναι οι πράξεις των Ισλαμιστών. Δίχως συναισθηματική εμπλοκή δηλαδή με το ουδέτερο βλέμμα της ιστορίας, τι έδωσαν ως τώρα με την δράση τους; Έναν διαρκή πόλεμο κατά των Εβραίων, κατά των Χριστιανών, κατά των  Δυτικών. Η Δύση είναι το «κακό», είναι ο μεγάλος Σατανάς γι’ αυτούς. Γιατί είναι «άρρωστη» σε σχέση με την ιδέα της «καθαρότητάς» τους. Η Δύση στα μάτια τους στηρίζει τους εχθρούς των λαών γιατί στηρίζει τους τυράννους. Το χαλιφάτο λοιπόν, είναι η κρατική εφαρμογή των ιδεών του Τζιχαντισμού: κάθε τι το διαφορετικό («το άρρωστο», το σατανικό), πρέπει να θεραπευτεί. Και η βία παίρνει έτσι  τις διαστάσεις «φάρμακου» που θα τους θεραπεύσει  από το δυτικό πολιτισμικό μικρόβιο.

Είναι πια φανερό ότι παρότι ως τώρα δεν θέλαμε να αποδεχτούμε τις ιδέες του Σάμουελ Χάντινγτον περί «σύγκρουσης πολιτισμών» δυστυχώς το ζούμε ήδη. Ο αντισημιτισμός για παράδειγμα, έχει πάρει νέα μορφή μέσω του Ισλάμο-φοβισμού και των άκρο-αριστερών του συμμάχων που μάχονται τον Δυτικό σατανά και το Ισραήλ, για την παλαιστινιακή τους πολιτική. Ο Ισλαμοφασισμός είναι τότε βίαιο τέλος της Αραβικής Άνοιξης. Το να θέλεις να σκοτώσεις ή να εκδιώξεις το «διαφορετικό» από το χαλιφάτο εφαρμόζοντας «θρησκευτική», «πνευματική», και «μεταφυσική» εκκαθάριση, σημαίνει ότι αρνείσαι την ανθρωπιά. Το άδειασμα του αίματος από τ’ αποκεφαλισμένα κορμιά είναι άδειασμα της ανθρωπιάς, είναι η άρνηση του πολιτισμού όπως αυτός δομήθηκε από το Ελληνορωμαϊκό θεμέλιο και τη Βίβλο. Κι αυτή η βαρβαρότητα πρέπει να σταματήσει. Η Δύση πρέπει ν’ αντιδράσει. Όχι με μονομερείς πολεμικές ενέργειες. Αλλά με κοινό πρόγραμμα των πολιτισμένων κρατών, με εφαρμογή μία συμφωνία δράσης. Με στρατηγική που θα ‘χει όραμα την ήττα της Τζιχαντικής βαρβαρότητας. Για το μέλλον των παιδιών μας και τον πολιτισμό.

Sorry, the comment form is closed at this time.