Mar 212015
 

Υβριδική Στρατηγική

Ουκρανία, Συρία, Ιράκ, χώρες με διαφορετικά προβλήματα. Οι Δυτικοί έχουν έρθει αντιμέτωποι μ’ένα νέου τύπου πόλεμο: τον υβριδικό. Πρόκειται για έναν συνδυασμό παραδοσιακών μαχών, ανταρτοπόλεμου με απλούς τρόπους ή πολύ σύγχρονους, μαζικές προπαγανδιστικές εκστρατείες στα διαδικτυακά μέσα, ένα είδος ανοιχτού κυβερνοπόλεμου. Σ’αυτήν τη στρατιωτική αλχημεία, η Ρωσία του Πούτιν και οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού κράτους είναι πρωτοπόροι. Πρόσφατα, το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Σπουδών (I.I.S.S.), στην ετήσια ανακοίνωσή του έγραψε: «οι διαφορετικές όψεις του υβριδικού πολέμου, με διαφορετικούς πρωταγωνιστές σε διαφορετικούς τόπους, εμφανίζουν ομοιότητες». Γι’ αυτό και οι παραδοσιακοί τρόπο μάχης έχουν δυσκολίες στο να προσαρμοστούν σ’αυτόν τον τύπο πολέμου. Πρόκεται για κάτι σαν «πολεμική ομίχλη». Στην Ουκρανία, ο Πούτιν επέβαλε μια διφορούμενη κατάσταση η οποία κι εγκλώβισε ως τώρα τους Δυτικούς. Έστειλε, στο ουκρανικό έδαφος και στα σύνορα, μοντέρνο στρατιωτικό υλικό (όπως βαριά τανκς Τ-80) και δυνατά τεχνολογικά εργαλεία που εμποδίζουν τις επικοινωνίες και τον ηλεκτρονικό πόλεμο, όπως και ειδικές δυνάμεις στα ανατολικά οι οποίες δεν έφεραν πάνω τους το παραμικρό σημάδι πως ανήκουν στο ρωσικό στρατό. Τους ονόμασαν « οι μικροί πράσινοι άνθρωποι» και το κρεμλίνο ποτέ δεν παραδέχτηκε επίσημα την ύπαρξή τους. Αντιθέτως, την αρνήθηκε, φέρνοντας έτσι τις Δυτικές Δυνάμεις σε αμηχανία και ενισχύοντας τους φιλορώσους αυτονομιστές. Πρόκεται για την ίδια την ουσία του υβριδικού πολέμου. Είναι η στρατηγική της αμφιβολίας ή οποία δίνει έτσι ένα άλλοθι σε όσους δεν θέλουν να το πιστέψουν. Αποτελεί μια τεχνική δημιουργίας αβεβαιοτήτων με στόχο να προκαλέσει αργοπορία, καθυστέρηση, διστακτικότητα. Η υβριδική ασυμμετρία, πέραν από το πεδίο μάχης, φαίνεται και σ’αυτό των πληροφοριών, σε σημείο που οι Δυτικοί να μην ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν έναν τέτοιο «ανεπίσημο πόλεμο». Το ΝΑΤΟ δεν γνωρίζει πλέον ποια τακτική ν’ακολουθήσει. Ανάλογη συμπεριφορά παρατηρείται κι από πλευράς του Ισλαμικού κράτους, το οποίο χρησιμοποιεί στοιχεία εξέγερσης, ελαφρύ οπλισμό και τρομοκρατία. Με την στρατηγική αυτή έχουν καταφέρει ως τώρα να κερδίσουν πολλά εδάφη. Βέβαια, έχουν ως σύμμαχό τους και τις τεχνικές της προπαγάνδας: Ίντερνετ, βίντεο κι επιστράτευση πιστών από τις ευρωπαϊκές χώρες. Ο Υβριδικός πόλεμος σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή έχει σημαντικές ομοιότητες. Η Δύση πρέπει να βρει επειγόντως απαντήσεις απέναντι σ’αυτόν τον τύπο πολέμου για να μην αποσταθεροποιηθεί και μάλιστα σύντομα. Τέτοιου είδους μάχες, αν και φαινομενικά εύκολες, έχουν την ικανότητα να μεταδοθούν σαν μικρόβιο και στις Δυτικές χώρες σε μικρό χρονικό διάστημα, πράγμα του οποίου ήδη έχουμε γίνει μάρτυρες. Ως αποτέλεσμα, η Δύση θα έχει ν’αντιμετωπίσει ταυτόχρονα εσωτερικό κι εξωτερικό εχθρό. Η Δυτική πολεμική στρατηγική πρέπει να προσαρμοστεί όσο γίνεται πιο γρήγορα στα νέα στρατιωτικά δεδομένα.

Δ.Δαββέτας
Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, Συγγραφέας, Εικαστικός

Sorry, the comment form is closed at this time.