May 092015
 

Σημερα 1 Μαΐου αφιερώνω τα τρία αυτα μικρά ποιήματα στους φίλους , τους γνωστούς και τους άγνωστους παντου .

Η άνοιξη ειναι η χαρα
Της μελαγχολιας
Για το Φως που δεν
Ενσαρκωθηκε μέσα σου
Αλλα και για κείνο
Που σ έχει διαπερασει
Πουσαι ένα μαζί του
Και δεν ξέρεις
Για ποσο ακόμα.

Ο μελαγχολικός έχει
Την χαρα της
Μοναχικότητας
Αλλα και την
Οδύνη της μοναξιάς.

Ποια ειναι αυτή η λέξη
Που θα διατηρήσει
Το Σύμπαν
Ποια το Απαν;
Μήπως ειναι η κραυγή της σιωπής
Αυτο το ουρλιαχτο
Των άστρων
Ο μαγνήτης και το ερωτικο χαδι
Των πλανητών
Η φωτεινάδα
Της περιπλανησης τους ;
Μήπως ειναι
Η κραυγή του έρωτα
Όταν ενώνει
Το χάος με την γη
Όταν προκαλεί την
Γήινη αφαίρεση
Τ’ουρανου
Όταν ματώνει την θάλασσα
Με την μορφή
Που θ’αναδυθει ως
Αιώνια Ομορφιά;

Sorry, the comment form is closed at this time.