Dec 182015
 

Το Παρίσι όπως κι η Κερκυρα συνεχίζουν να μ’εμπνεουν. Αυτό λοιπόν το κείμενο εκ Παρισιων.

cropped-IMG_1179_ph.jpg

Τον πόνο σου
Το πάθος σου
Την ανεξέλεγκτη
Ανορθολογική σου βία
Το άμετρο του έρωτα σου
Την αυτοτιμωρια σου αυτοταπείνωση σου
Την ανασφάλεια σου
Την παιδικότητα σου
Την αυτοκαταστροφή σου
Το αυθόρμητο και
Γενναιόδωρο σου
Τ’αγαπησα
Όπως αγάπησα
Το Χάδι σου
Τοσο τρυφερό
Που υποσχόταν
Παράδεισο αλλα και
Που απότομα
Μπορούσε να γίνει
Κόλαση
Αγάπησα το βλέμμα σου
Που μιλούσε αντί
Για την φωνή σου
Τα άγρια μακριά σου μαλλιά
Το μ’εκφραστικές
Καμπυλες σώμα σου
Το παράλογο σου
Τα ουρλιαχτά της νύχτας
Που έβγαιναν
Απο μέσα σου
Τον φόβο της μοναξιάς σου
Τον τρόμο του θανάτου
Και των γηρατειών
Τα πληγωμένα σου όνειρα
Και τις φαντασιώσεις σου
Ναι ναι αγάπησα
Την καθημερινότητα σου
Την οριζόντια και
Κάθετη ύπαρξη σου
Αγάπησα εσένα
Για ο,τι μ’εκανες να μάθω
Και να ζήσω
Απο εμένα.

Sorry, the comment form is closed at this time.