Dec 182015
 

ετ

Η χαμένη Ατλαντίδα της Ευρώπης

Μοιάζει σαν παραμύθι. Μια φορά κι ενα καιρό , τα ευρωπαϊκά κράτη ενώθηκαν για να γίνουν ευτυχισμένα. Όλα συντελούσαν σ’αυτο. Προστατευμένα απο το ΝΑΤΟ , Ειρήνη,εμπόριο,ευημερία,ελευθερία. Ενώ την ίδια στιγμή στ’ανατολικα υπήρχε η κομμουνιστική δικτατορία και στον Νότο, η Ανάπτυξη ,λογω κυρίως ψυχρού πολέμου , έμενε στάσιμη. Υπήρχε αλληλεγγύη μεταξύ των ενωμένων Ευρωπαϊκών κρατών. Ποιος θα ξεχάσειτον Μιτεράν που πήγε να στηρίξει στην Γερμανικη Βουκη τον Κολ το 1983, την ίδια στιγμή που αποφασιζοταν η εγκατάσταση νατοϊκών πυραύλων γι’αντιμετωπισγ των Σοβιετικών SS20; Ποιος θα ξεχάσει τα χρονια Ντελόρ όπου η κοινή αγορά και το κοινό νόμισμα ανήγγειλαν ενα ευτυχισμένο μέλλον; Να όμως που άρχισε να Χαλά το παραμύθι με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Η παγκόσμια ελεύθερη αγορά χαιρετίστηκε μ’ενθουσιασμο. Κι ήταν εδώ ακριβώς που έγινε η απροσεξία. Η Ευρωπη πίστεψε ότι οι αξιες της αφορούν ολους γιατί είναι γέννημα του κλασικού ορθολογισμού και της Δημοκρατίας. Και ξεχνώντας την ταυτότητα της προχώρησε χωρίς σωστή ανάλυση σε διαρκή διεύρυνση της με κράτη που αρκουςε Ναταν Δημοκρατικά. Άνοιξε επισης διάλογο εισόδου στην ΕΕ με την Τουρκία παραβλέποντας τις ουσιαστικές πολιτισμικές μεταξύ τους διάφορες. Για ναναι δε φιλική προς ολους (πχ Ιράκ , Συρία,Ιράν) ξέχασε τις ελληνικές κλασικές και χριστιανικές της ρίζες. Κι όμως η Ευρωπη είναι δομημένη σ’αυτες κι επισης είναι χαρις στην Ιστορια της ,μια πολιτισμική και γεωγραφική ενότητα. Αυτή η πολιτική εδωσε τρεις βασικές κρίσεις. Πρώτη: εμπορική. Μπερδεύοντας οικονομικό χώρο μ’ελευθερη ανταλλαγή ,απο κοινή αγορά έγινε μέρος παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Η διαφορετική πολιτική σ’ενεργεια,τηλεπικοινωνίες,τραπεζικόσύστημα,ασφαλιστικό διαταραξαν επιςης την οικονομική της ταυτότητα. Τι κοινό νόμισμα που αντικαθιστά το παληο σύστημα συναλλαγών οδηγεί σε προβληματα προσαρμογής. Η κρίση ήλθε. Κι η αντιμετώπιση της δεν ήταν κοινή όπως θαπρεπε. Γιατί ως ασύμμετρικη η κρίση έβλαψε πιο πολύ κάποιες χώρες ενώ ενίσχυσε την δυνατή Γερμανία. Δεύτερη:Στην Μ.Ανατολη .Ο πόλεμος στην Συρία προκάλεσε το σημερινο κύμα μεταναστών. Κι εδώ η αντίδραση ήταν ασύμμετρικη. Η αντί-Ασσαντ Γαλλική πολιτική υποχωρεί κι ο Σύρος Προεδρος με τον Πούτιν επιστρέφουν πρωταγωνιστες. Η Γερμανία ζητά την βοήθεια του Ερντογκαν , η Γαλλια ψάχνει γι’αντιτρομοκρατικες λύσεις και οι Ευρωπαίοι της Ανατολής μιλούν για Ρωσσικη απειλη. Τριτη:πολιτική.Η άνοδος του λαϊκισμού στην Ευρωπη αντιμετωπίζεται διαφορετικα. Η Γερμανία κάνει άνοιγμα στους μετανάστες γι’αντιβαρο των εσωτερικών ξενοφοβικών της τάσεων, η Γαλλια γυρίζει περισσότερο σ’εθνικη μεταναστευτική πολιτική για να εμποδιστεί ο εθνικισμός της Λεπεν κι η Ευρωπη μοιάζει ζαλισμένη ανάμεσα στην ταυτότητα της και την παγκοσμιοποίηση.Εχει ακόμη δρόμο μπροστα της . Οςο πιο γρήγορα αποφασίσει τοσο καλύτερα για τους πολίτες της. Για ναχει καλό τέλος το παραμύθι.

Δημοσθένης Δαββετας

Sorry, the comment form is closed at this time.