Aug 092014
 

Η αμερικανική αποτυχία στη Μέση Ανατολή

Μετά την επίσημη ανακοίνωση του ισλαμικού «Χαλιφάτου» μέσα στο επίσημο κράτος του  Ιράκ και την αδυναμία της Ιρακινής κυβέρνησης να διαλύσει τους Ισλαμιστές-Τζιχαντιστές, μπορεί εύκολα κάποιος να αναρωτηθεί για το αν η πολιτική των Η.Π.Α. τα τελευταία δέκα χρόνια στη Μέση Ανατολή πέτυχε. Όταν στις 9 Οκτωβρίου του 2002 ο John Kerry, ο σημερινός εκπρόσωπος της αμερικανικής διπλωματίας, τότε γερουσιαστής, ξεσήκωνε τη Γερουσία με το φιλοπολεμικό του λόγο, υποστηρίζοντας τον πόλεμο στο Ιράκ, είχε προηγηθεί η εγκληματική κατάρρευση των δίδυμων πύργων στις 11 Σεπτέμβρη του 2001. Αυτό το δραματικό γεγονός πήρε στην ψυχολογία των Αμερικανών, ηγεσίας και λαού, το στοιχείο μίας ομαδικής ψύχωσης και αντί να επικρατήσει η ψύχραιμη λογική των προοδευτικών, οι οποίοι θεωρούσαν το γεγονός ως μεμονωμένη τρομοκρατική πράξη ακολούθησαν την λογική των νέο-φιλελεύθερων, νέο-συντηρητικών οι οποίοι βίωσαν την επίθεση στους δίδυμους πύργους ως το σύνδρομο του Pearl Harbor στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αντί δηλαδή να μείνουν στην τραγική ανθρώπινη διάσταση του γεγονότος και στην πολύ ειδική γεωπολιτική του διάσταση το ανέλυσαν ως επίθεση των καμικάζι εναντίον του αμερικάνικου έθνους. Κυριάρχησε έτσι η εξής ψυχολογία: το αμερικανικό έθνος αντέδρασε ως ένα πρόσωπο που το πρόσβαλαν, το απείλησαν και το χτύπησαν. Και έπρεπε να απαντήσει άμεσα. Και κυρίως να νικήσουν τον αντίπαλο οριστικά. Ανακοινώνοντας λοιπόν, ότι θα εξαφανιστούν από τον πλανήτη Γη όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις κήρυξαν πόλεμο στο Ιράκ. Ταυτόχρονα εξάγγειλαν το γενικό πολιτικό τους πλάνο: διώξιμο των δικτατόρων από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, εκδημοκρατισμός τους και επιτέλους θεμελίωση της διαρκούς ειρήνης μεταξύ Ισραήλ και Αράβων. Δέκα χρόνια αργότερα τι πέτυχαν από όλα αυτά; Οι τρομοκρατικές εστίες αντί να μειωθούν πλήθυναν. Συρία, Ιράκ, Λιβύη, όλη η Κυρηναϊκή, τα δυτικά του Πακιστάν, η Βόρεια Υεμένη, η βορειοανατολική Νιγηρία, το Μαλί, η έρημος του Σινά και η Αίγυπτος έχουν γεμίσει πυρήνες τρομοκρατών που δολοφονούν καθημερινά αδίστακτα αθώους πολίτες και αλλόθρησκους. Ο εκδημοκρατισμός της Μέσης Ανατολής απέτυχε ολοκληρωτικά. Γιατί ναι μεν εκδιώχθηκαν οι δικτάτορες όπως οι Saddam Hussein, Gadaffi, Mubarak κτλ, όμως την εξουσία πήραν τρομοκράτες Ισλαμιστές με καθόλου «δημοκρατικές» ευαισθησίες και συμπάθειες. Όσο για την περιβόητη ειρήνη Ισραηλινών Αράβων παραμένει όνειρο απατηλό που όλο απομακρύνεται. Τι βγαίνει απ’ όλα αυτά; Μία ανάγκη αλλαγής πολιτικής των Η.Π.Α. διότι η μέχρι τώρα στην Μέση Ανατολή τα τελευταία δέκα χρόνια απέτυχε.

Sorry, the comment form is closed at this time.