Category: Αρθρογραφια

Ζαν Μισελ Μπασκια. ( Jean Michel basquiat).Τεχνη και ζωη εκτός ορίων. Με αφορμή την έκδοση στα Ελληνικά του βιβλίου μου “Διαλογοι” στις εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ ( συζητήσεις μου με κορυφαίους παγκοσμίως καλλιτέχνες όπως Μποις-beuys, Γουορχωλ, Μπασκια ,Αμπραμοβιτς κλπ) δημοσιεύω αυτο το άρθρο για την ζωή ,το έργο και την γνωριμία μου με τον μεγάλο ζωγράφο Ζαν Μισελ Μπασκια. Βρισκόμουν κάποια μέρα

Μαρίνα Αμπραμοβιτς. Η καλλιτέχνης είναι παρών. Ήταν τέλος δεκαετίας του ’80 όταν η καλη τότε φιλη Adelina Von Furstemberg , ,διευθύντρια του μουσείου σύγχρονης Τέχνης της πόλης Γκρενομπλ στην Γαλλία, με κάλεσε για μία διάλεξη. Ήμουν πάντα τότε αρθρογράφος στην Εφημερίδα Liberation ,αλλά και ταυτόχρονα έγραφα εισαγωγικά κείμενα σε καταλόγους κάποιων μουσείων για σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ,μεταξύ άλλων τους Beuys,

Η «Καινοτόμος καταστροφή» Η Ιστορία και ο κοινός νους έχουν δείξει ότι σε περιόδους κρίσης παίρνονται βασικές αποφάσεις για την προσωπική ζωή, για το κράτος, τις επιχειρήσεις, γενικώς την κοινωνία. Οι αποφάσεις αυτές, θεμέλια μέλλοντος, είναι γεννήματα αυτού που σημαίνει ετυμολογικά το ρήμα κρίνω: διαχωρίζω, επιλέγω. Πρόκειται λοιπόν για αποφάσεις που έχουν σαν σκοπό την επιλογή του καλύτερου, που συνήθως

Περι πολιτικης βιας. Στην αρχαιότητα, την Ρώμη, τον Μεσαίωνα και κυρίως από τη Γαλλική επανάσταση, αργότερα τη Ρωσική, τον Μάη του ’68 ή το αντάρτικο πόλης, για να αναφερθώ ενδεικτικά, η Πολιτική βία, υπήρξε έκφραση αναζήτησης “δικαίου”. Στηρίχθηκε στο ηθικό δικαίωμα αντίδρασης του “καταπιεσμένου” εναντίον του “καταπιεστή”. Στον νεωτερικό και σύγχρονο κόσμο, ήδη ο Χέγκελ υιοθετούσε τη βία σαν ανα-δημιουργία

Τα κρυπτογραφηματα του Σαι Τουομπλυ.( CY Twombly). Ένας απο τους πολύ μεγάλους ζωγράφους που έζησε και μεγαλούργησε στο δεύτερο ήμισυ του 20ου αιώνα ως και τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα είναι ο Σαι Τουομπλυ. Αν και δεν είναι κάτι σαν ποπ σταρ της σύγχρονης Τέχνης ,μιας κι ο ίδιος απέφευγε σαν ο διάβολος το λιβάνι την δημοσιότητα, εν τούτοις

Ο Θυμός της ΓΑΙΑΣ. Η σημασια του περιβάλλοντος στην αυτογνωσιακη ανθρώπινη εξέλιξη υπήρξε πάντα καθοριστική . Στην Κλασσική αρχαιότητα η σχέση Ανθρώπου -Φύσης ήταν συντροφική . Υπήρξαν μεταξύ τους συνεργοί και συνοδοιπόροι στην βελτίωση της πολιτισμικής συνείδησης. Το φυσικό φαινόμενο λειτούργησε ως καθρέφτης και ταυτόχρονα εργαλείο ανακάλυψης των πλουσίων κι αγνώστων ανθρωπίνων δυνατοτήτων. Απο το τέλος όμως της Αναγέννησης με

Ο Πλάτωνας κι η Μοντέρνα Τέχνη. Κατά την θεωρία του Πλάτωνα η ζωγραφικη τέχνη είναι Μίμηση της Φύσεως η οποία με την σειρά της είναι Μίμηση της ιδέας. Μ’αλλα λόγια η ζωγραφική είναι τρίτη στην Πλατωνική αισθητική σκεψη.Δίχως αυτο να σημαίνει τρίτη ως αξία. Στην προσπάθεια του να φτάσει στην αλήθεια της υπέρτατης γνώσης ,δηλαδη στις Ιδέες, ,ο Πλάτωνας κατάλαβε

Φιλοσοφική αγωνία και ψυχανάλυση Πολύ συχνά γύρω μου βρίσκομαι μεταξύ φίλων ή σπουδαστών μου που μου ζητούν να μάθουν επίμονα που συναντιόνται και που διαφέρουν τα όρια φιλοσοφίας και ψυχανάλυσης. Και βέβαια πάνω απ’ όλα η βασική τους απορία είναι η εξής: αφού η φιλοσοφία μας βοηθά στο να νικήσουμε τους φόβους μας και να μάθουμε να ζούμε με σωφροσύνη,

TAKIS. Στον ηλεκτρομαγνήτη του ερωτικού σύμπαντος. Ήταν ενα πρωί Κυριακής του 1984 στο Παρίσι. Μόλις είχα ξυπνήσει . Ήμουν περίπου 25 χρόνων. Εργαζόμουν τότε ως νέος αρθρογράφος στην Γαλλική εφημερίδα Liberation. Ζούσα με ενοίκιο σ’ενα μικρό φοιτητικό δωμάτιο στο 15ο διαμέρισμα του Παρισιού. Ετοίμαζα το πρωινό μου όταν χτύπησε το τηλέφωνο. Το σήκωσα κι άκουσα από την άλλη γραμμή να

Η Πολιτική μεταξυ ελιτ και λαου. Πρωτοχρησιμοποιημενος στην Ρωσσικη επανάσταση ο όρος “Λαϊκισμός” ,επανέρχεται πλεον μονίμως έντονα τελευταία στην επικαιρότητα . Λαϊκιστής θεωρείται όποιος υπόσχεται στον λαό ο,τι του ζητά γνωρίζοντας πως δεν θα γίνουν ποτε πράξη οι υποσχέσεις του. Το κάνει απλά για την κατοχή εξουσίας. Ο Λαϊκιστής ηγέτης αποκοιμίζει το πλήθος , υφαρπάζει την ψήφο του και το